زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها با سر مطهر امام علیهالسلام
حرامی دید آشوب تو را چشم ترَت را نه تحـمـل میکـنـم امـا وداعِ آخـرت را نـه لباست کهنه پیراهن، تحمل میکـنم باشد ولی ای عشق، غارت کردن انگشترت را نه غریبی تو را شاید دهَم دست فـراموشی هجوم و ازدحام شمرها دور و برت را نه فرامـوشم شود شـایـد لـبـان تـشـنهات اما به روی خاکهای داغِ صحرا پیکرت را نه اسارت شاید از یادم رود! یک عمر باورکن به دختر بچهها طرز نگاه دخترت را نه نبودی و به شهر شام بیانصافها بردند زنان خویش را در پرده اما خواهرت را نه بیادم هست گفتی: زینبم آسوده خاطر باش سرم را میدهم اما نخی از معجرت را نه! |